Fabien van Kempen - Wie ik ben

Onder de rook van de Hoogovens groeide ik op.

Na mijn studie ging ik in Haarlem wonen.

Als kind woonde ik in een oude school. De ene helft was ons huis, de andere helft het schildersbedrijf van mijn ouders. De lerarenkamer was verbouwd tot keuken, een van de lokalen was een huiskamer geworden en in de gymzaal stonden verfpotten.
In het kleuterlokaal werkte een glasblazer. Dat was gaaf, grote vuurballen die een fles of glas werden. Door het sleutelgat gluurde ik ernaar.
Het leukste van ons huis waren de zolders. Het waren er heel veel en ze waren heel spannend. Op één mocht je alleen op de balken lopen omdat je anders door de vloer zakte. Een andere zolder werd uitgeleend aan een familievriend. Hij had daar een meterslange miniatuur treinbaan. Als hij er niet was, mocht ik daar niet komen. Stiekem deed ik het natuurlijk wel.
En dan was er nog een zolder waar ik een stenenmuseum begon. De binnenkant van kiezels is soms glinsterend mooi. Hak er maar eens een stel doormidden. Dat deed ik ook. Minstens honderd ben ik met hamer en beitel te lijf gegaan. Daarna timmerde ik planken en stalde mijn schatten uit.
Tussen al die zolders zaten gaten van enkele meters diep. Daar bouwde ik hutten en vond ik eens een krant uit de tweede wereldoorlog! Het was fantastisch spelen in dit schoolhuis. Daar is het begonnen. Het verzinnen van verhalen.

Schrijven

Ik ben die verhalen niet meteen op gaan schrijven, als volwassene zwierf ik eerst nog wat over de wereld. Zo woonde ik vier jaar in Oman, een gastvrij land in het Midden-Oosten. Elk weekend kampeerden we in de woestijn of in de bergen en gingen off-road met een soort jeep.
In Nigeria hadden we een totaal ander leven. Daar was het gevaarlijk en mochten we alleen onder politiebegeleiding onze wijk uit. Dan zaten we achter een politieman met een geweer in een busje.
Nu woon ik gewoon in Groningen met man, drie kinderen, poes Hobbes en de konijnen Zoef en Pluis. Maar ik reis nog steeds, in mijn hoofd. Daar verandert alles wat ik heb meegemaakt in een spannend verhaal. En die verhalen kun jij lezen in mijn boeken.

En verder…

Ben ik geboren in 1971 in Heemskerk
Ben ik opgegroeid onder de rook van de Hoogovens in Velsen Noord
Heette ik toen heel anders
Heb ik dus een geheimpje
Woonde ik in Haarlem toen ik mijn man ontmoette
Houd ik erg van koekjes en chocola
En helemaal niet van snoepjes, want die plakken in je kiezen
Vind ik het leuk om te schilderen met olieverf.
VInd ik het heel leuk om klassen te bezoeken.

Als je nog meer wilt weten, dan mag je me mailen of me een krabbeltje sturen via hyves.

Boekbespreking

Doe je een boekbespreking over een van mijn boeken, dan kan ik je ansichtkaarten of boekenleggers toesturen om uit te delen in de klas.

De Wahiba Sands in Oman is de mooiste plek waar ik ooit ben geweest. Toen we terugkwamen uit Oman woonden we een tijd in Rotterdam. In Groningen wil ik blijven wonen. In Nigeria hadden we een hele grote tuin.